| ॐ श्री परमात्मने नमः अथ द्वादशोऽध्यायः भक्ति योगः | ఓం శ్రీ పరమాత్మనే నమః అథ ద్వాదశోధ్యాయః భక్తి యోగః |
Om Shri Paramatmane Namaha
The Yoga of Devotion (Bhakti Yoga)
Thus begins the Chapter Twelve: bhakti yoga:
| अर्जुन उवाच एवं सततयुक्ता ये भक्तास्त्वां पर्युपासते। येचाप्यक्षरमव्यक्तं तेषां के योगवित्तमाः।।12.1।। | అర్జున ఉవాచ ఏవం సతతయుక్తా యే భక్తాస్త్వాం పర్యుపాసతే | యే చాప్యక్షరమవ్యక్తం తేషాం కే యోగవిత్తమాః।।12.1।। |
| अर्जुन उवाच – जो भक्त इस प्रकार निरन्तर आपमें लगे रहकर आप-(सगुण भगवान्-) की उपासना करते हैं और जो अविनाशी निराकारकी ही उपासना करते हैं, उनमेंसे उत्तम योगवेत्ता कौन हैं? | అర్జున ఉవాచ నీ సాకార రూపాన్ని భక్తితో స్థిరంగా ఉపాసించేవారు. నిరాకార బ్రహ్మను ధ్యానం చేసేవారు, వీరిలో యోగంలో శ్రేష్ఠులు ఎవరు అని నీవు భావిస్తావు. |
arjuna uvācha
Among those who are constantly devoted to You with unwavering faith, and those who worship the imperishable, formless aspect — who is considered the superior knower in yoga.
evaṁ satata-yuktā ye bhaktās tvāṁ paryupāsate
ye chāpy akṣharam avyaktaṁ teṣhāṁ ke yoga-vittamāḥ।।12.1।।
| श्री भगवानुवाच मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते। श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मताः।।12.2।। | శ్రీ భగవానువాచ మయ్యావేశ్య మనో యే మాం నిత్యయుక్తా ఉపాసతే | శ్రద్ధయా పరయోపేతాః తే మే యుక్తతమా మతాః।।12.2।। |
| श्रीभगवान् ने कहा — मुझमें मन को एकाग्र करके नित्ययुक्त हुए जो भक्तजन परम श्रद्धा से युक्त होकर मेरी उपासना करते हैं, वे, मेरे मत से, युक्ततम हैं अर्थात् श्रेष्ठ हैं।। | శ్రీ భగవానువాచ – నా మీద మనసును ఏకాగ్రపరిచి, నిత్య నిష్ఠతో మరియు పరమ శ్రద్ధతో నన్ను ఉపాసించే వారే ఉత్తమ యోగులని నా అభిప్రాయం. |
śhrī-bhagavān uvācha
Those who fix their minds on Me and worship Me constantly with steadfast devotion and supreme faith — I consider them to be the most perfect.
mayy āveśhya mano ye māṁ nitya-yuktā upāsate
śhraddhayā parayopetās te me yuktatamā matāḥ।।12.2।।
| ये त्वक्षरमनिर्देश्यमव्यक्तं पर्युपासते। सर्वत्रगमचिन्त्यं च कूटस्थमचलं ध्रुवम्।।12.3।। | యే త్వక్షరమనిర్దేశ్యమవ్యక్తం పర్యుపాసతే. సర్వత్రగమచిన్త్యం చ కూటస్థమచలం ధ్రువమ్৷৷12.3৷৷ |
| परन्तु जो भक्त अक्षर ,अनिर्देश्य, अव्यक्त, सर्वगत, अचिन्त्य, कूटस्थ, अचल और ध्रुव की उपासना करते हैं. | అయితే అవినాశి, నిర్వచించలేని, అవ్యక్తమైన, సర్వవ్యాప్తమైన, ఆలోచనతో గ్రహించలేని, స్థిరమైన, అచలమైన మరియు శాశ్వతమైన పరబ్రహ్మను ఆరాధించే భక్తులు… |
ye tv akṣharam anirdeśhyam avyaktaṁ paryupāsate
But those devotees who worship the imperishable, indefinable, unmanifest, all-pervading, inconceivable, unchanging, immovable, and eternal…”
sarvatra-gam achintyañcha kūṭa-stham achalandhruvam।।12.3।।
| संनियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः। ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः।।12.4।। | సంనియమ్యేంద్రియగ్రామం సర్వత్ర సమబుద్ధయః | తే ప్రాప్నువంతి మామేవ సర్వభూతహితే రతాః।।12.4।। |
| इन्द्रिय समुदाय को सम्यक् प्रकार से नियमित करके, सर्वत्र समभाव वाले, भूतमात्र के हित में रत वे भक्त मुझे ही प्राप्त होते हैं।। | ఇంద్రియ సమూహాన్ని బాగా నియంత్రించుకుంటూ, అన్నింటా సమదృష్టి కలిగి, అన్ని జీవుల శ్రేయస్సు కొరకై కృషి చేసే భక్తులు నన్నే చేరతారు. |
sanniyamyendriya-grāmaṁ sarvatra sama-buddhayaḥ
Those devoted souls who master their senses, maintain equanimity in every circumstance, and dedicate themselves selflessly to the well-being of all living beings – they attain Me only.
te prāpnuvanti mām eva sarva-bhūta-hite ratāḥ।।12.4।।
| क्लेशोऽधिकतरस्तेषामव्यक्तासक्तचेतसाम्। अव्यक्ता हि गतिर्दुःखं देहवद्भिरवाप्यते।।12.5।। | యే తు సర్వాణి కర్మాణి మయి సన్న్యస్య మత్పరాః | అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయంత ఉపాసతే।।12.5।। |
| अव्यक्तमें आसक्त चित्तवाले उन साधकोंको (अपने साधनमें) कष्ट अधिक होता है; क्योंकि देहाभिमानियोंके द्वारा अव्यक्त-विषयक गति कठिनतासे प्राप्त की जाती है | అవ్యక్త (నిరాకార) పరమాత్మలో మనసు లగ్నమైన సాధకులకు సాధన చాలా కష్టం. ఎందుకంటే శరీరభావన కలిగినవారికి నిరాకారాన్ని ఊహించి దాని మార్గంలో సాగడం చాలా కష్టమే. |
kleśho ’dhikataras teṣhām avyaktāsakta-chetasām
Those whose minds are attached to the unmanifest (formless) face greater difficulty, because the path of the unmanifest is hard to follow for those who are attached to the body.
avyaktā hi gatir duḥkhaṁ dehavadbhir avāpyate।।12.5।।
| ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः। अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते।।12.6।। | యే తు సర్వాణి కర్మాణి మయి సన్న్యస్య మత్పరాః | అనన్యేనైవ యోగేన మాం ధ్యాయంత ఉపాసతే।।12.6।। |
| परन्तु जो भक्तजन मुझे ही परम लक्ष्य समझते हुए सब कर्मों को मुझे अर्पण करके अनन्ययोग के द्वारा मेरा (सगुण का) ही ध्यान करते हैं। | కానీ, ఎవరు నన్నే పరమగమ్యంగా భావించి, తమ సమస్త కర్మలనింటిని నాకే అర్పిస్తూ, ఏకాగ్రమైన భక్తితో నన్నే ధ్యానిస్తారో, వారు నిజమైన భక్తులు. |
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi sannyasya mat-parāḥ
But those devoted souls who see Me as their highest goal, offer all their actions to Me, and focus their minds solely on Me with unwavering devotion — they are truly united with Me
ananyenaiva yogena māṁ dhyāyanta upāsate।।12.6।।
| तेषामहं समुद्धर्ता मृत्युसंसारसागरात्। भवामि नचिरात्पार्थ मय्यावेशितचेतसाम्।।12.7।। | తేషామహం సముద్ధర్తా మృత్యుసంసారసాగరాత్ | భవామి నచిరాత్ పార్థ మయ్యావేశితచేతసామ్।।12.7।। |
| हे पार्थ ! जिनका चित्त मुझमें ही स्थिर हुआ है ऐसे भक्तों का मैं शीघ्र ही मृत्युरूप संसार सागर से उद्धार करने वाला होता हूँ | హే పార్థ! ఎవరి మనస్సు నాలో స్థిరమై ఉంటుందో, అటువంటి నా భక్తులను నేను త్వరగా జనన–మరణాల సముద్రమైన మృత్యు సంసారసాగరం నుండి ఉద్ధరిస్తాను (విముక్తి చేస్తాను) |
teṣhām ahaṁ samuddhartā mṛityu-saṁsāra-sāgarāt
O Arjuna, those who keep their mind completely on Me — I quickly save them from the cycle of birth and death in this world.
bhavāmi na chirāt pārtha mayy āveśhita-chetasām।।12.7।।
| मय्येव मन आधत्स्व मयि बुद्धिं निवेशय। निवसिष्यसि मय्येव अत ऊर्ध्वं न संशयः।।12.8।। | మయ్యేవ మన ఆధత్స్వ మయి బుద్ధిం నివేశయ | నివసిష్యసి మయ్యేవ అత ఊర్ధ్వం న సంశయః।।12.8।। |
| तुम अपने मन और बुद्धि को मुझमें ही स्थिर करो, तदुपरान्त तुम मुझमें ही निवास करोगे, इसमें कोई संशय नहीं है | నీ మనస్సుని నామీదే లగ్నం చేయుము మరియు నీ బుద్ధిని నాకు అర్పించుము. ఆ తరువాత, నీవు సర్వదా నాలోనే నివసిస్తావు. దీనిపై ఎలాంటి సంశయము వలదు. |
mayy eva mana ādhatsva mayi buddhiṁ niveśhaya
Fix your mind on Me and dedicate your intellect to Me. Thereafter, you shall always dwell in Me. Have no doubt about this.
nivasiṣhyasi mayy eva ata ūrdhvaṁ na sanśhayaḥ।।12.8।।
| अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम्। अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छाप्तुं धनञ्जय।।12.9।। | అథ చిత్తం సమాధాతుం న శక్నోషి మయి స్థిరమ్ | అభ్యాసయోగేన తతో మామిచ్ఛాప్తుం ధనంజయ।।12.9।। |
| हे धनंजय ! यदि तुम अपने मन को मुझमें स्थिर करने में समर्थ नहीं हो, तो अभ्यासयोग के द्वारा तुम मुझे प्राप्त करने की इच्छा (अर्थात् प्रयत्न) करो | ఓ ధనంజయా! నీ మనస్సును నాపై స్థిరంగా నిలపలేకపోతే, అభ్యాసయోగం ద్వారా నన్ను పొందేందుకు ప్రయత్నించు. |
atha chittaṁ samādhātuṁ na śhaknoṣhi mayi sthiram
O Dhananjaya (Arjuna)! If you are unable to fix your mind steadily on Me, then try to attain Me through regular spiritual practice (abhyasa yoga).
abhyāsa-yogena tato mām ichchhāptuṁ dhanañjaya।।12.9।।
| अभ्यासेऽप्यसमर्थोऽसि मत्कर्मपरमो भव। मदर्थमपि कर्माणि कुर्वन् सिद्धिमवाप्स्यसि।।12.10।। | అభ్యాసే௨ప్యసమర్థో௨సి మత్కర్మపరమో భవ | మదర్థమపి కర్మాణి కుర్వన్ సిద్ధిమవాప్స్యసి।।12.10।। |
| अगर तू अभ्यास-(योग-) में भी असमर्थ है, तो मेरे लिये कर्म करनेके परायण हो जा। मेरे लिये कर्मोंको करता हुआ भी तू सिद्धिको प्राप्त हो जायगा. | నీవు అభ్యాసయోగం చేయలేకపోతే, నా కోసమే కర్మలు చేయడం ప్రారంభించు. నా కోసమే కర్మలు చేస్తూ ఉంటే, నీవు కచ్చితంగా సిద్ధిని పొందగలవు. |
abhyāse ’py asamartho ’si mat-karma-paramo bhava
If you find yourself unable to follow the path of disciplined practice (abhyasa), then simply dedicate your actions to Me. Work sincerely for My sake, and through such selfless service, you shall surely attain perfection.
mad-artham api karmāṇi kurvan siddhim avāpsyasi।।12.10।।
| अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः। सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान्।।12.11।। | అథైతదప్యశక్తో௨సి కర్తుం మద్యోగమాశ్రితః | సర్వకర్మఫలత్యాగం తతః కురు యతాత్మవాన్।।12.11।। |
| और यदि इसको भी करने के लिए तुम असमर्थ हो, तो आत्मसंयम से युक्त होकर मेरी प्राप्ति रूप योग का आश्रय लेकर, तुम समस्त कर्मों के फल का त्याग करो. | ఇది కూడా చేయలేని స్థితిలో ఉంటే, శాంతమైన మనస్సుతో నా యోగాన్ని ఆశ్రయించు. మరియు నీ కర్మల ఫలితాలన్నింటినీ త్యజించు. |
athaitad apy aśhakto ’si kartuṁ mad-yogam āśhritaḥ
And if you are unable to do even this, then take refuge in My yoga with self-control, and renounce the fruits of all your actions.
sarva-karma-phala-tyāgaṁ tataḥ kuru yatātmavān।।12.11।।
| श्रेयो हि ज्ञानमभ्यासाज्ज्ञानाद्ध्यानं विशिष्यते। ध्यानात्कर्मफलत्यागस्त्यागाच्छान्तिरनन्तरम्।।12.12।। | శ్రేయో హి జ్ఞానమభ్యాసాత్ జ్ఞానాద్ధ్యానం విశిష్యతే | ధ్యానాత్కర్మఫలత్యాగః త్యాగాచ్ఛాంతిరనంతరమ్।।12.12।। |
| अभ्याससे शास्त्रज्ञान श्रेष्ठ है, शास्त्रज्ञानसे ध्यान श्रेष्ठ है और ध्यानसे भी सब कर्मोंके फलका त्याग श्रेष्ठ है। कर्मफलत्यागसे तत्काल ही परमशान्ति प्राप्त हो जाती है। | అభ్యాసంకంటే శాస్త్రజ్ఞానం ఉత్తమం, శాస్త్రజ్ఞానంకంటే ధ్యానం ఉత్తమం, ధ్యానంకంటే కర్మ ఫలితాల త్యాగం ఉత్తమం. కర్మ ఫలితాలను త్యజించడం వలన తక్షణమే పరమ శాంతి లభిస్తుంది. |
śhreyo hi jñānam abhyāsāj jñānād dhyānaṁ viśhiṣhyate
Knowledge is superior to blind action, meditation surpasses knowledge, renunciation of the fruits of actions is greater than meditation, and where there is renunciation, peace follows.
dhyānāt karma-phala-tyāgas tyāgāch chhāntir anantaram।।12.12।।
| अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च। निर्ममो निरहङ्कारः समदुःखसुखः क्षमी।।12.13।। | అద్వేష్టా సర్వభూతానాం మైత్రః కరుణ ఏవ చ | నిర్మమో నిరహంకారః సమదుఃఖసుఖః క్షమీ।।12.13।। |
| भूतमात्र के प्रति जो द्वेषरहित है तथा सबका मित्र तथा करुणावान् है; जो ममता और अहंकार से रहित, सुख और दु:ख में सम और क्षमावान् है। | సమస్త ప్రాణులపట్ల ద్వేషం లేకుండా స్నేహభావం, కరుణ కలిగి, అహంకార మమకారాలు విడిచిపెట్టి, సుఖదుఃఖాలను సమానంగా చూస్తూ, ఓర్పుతో వ్యవహరిస్తూ… |
adveṣhṭā sarva-bhūtānāṁ maitraḥ karuṇa eva cha
He who is free from hatred towards all beings, who is a friend to all and compassionate, who is free from attachment and ego, who remains equanimous in both pleasure and pain, and who is forgiving…
nirmamo nirahankāraḥ sama-duḥkha-sukhaḥ kṣhamī।।12.13।।
| सन्तुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः। मय्यर्पितमनोबुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः।।12.14।। | సంతుష్టస్సతతం యోగీ యతాత్మా దృఢనిశ్చయః | మయ్యర్పితమనోబుద్ధిః యో మద్భక్తస్స మే ప్రియః।।12.14।। |
| जो संयतात्मा, दृढ़निश्चयी योगी सदा सन्तुष्ट है, जो अपने मन और बुद्धि को मुझमें अर्पण किये हुए है, जो ऐसा मेरा भक्त है, वह मुझे प्रिय है | నిత్య సంతృప్తితో, యోగ సాధనలో, ఆత్మనిగ్రహంతో, దృఢ సంకల్పంతో తన మనస్సు మరియు బుద్ధిని నాకు అర్పించే నా భక్తుడు నాకు ఎంతో ప్రియమైనవాడు. |
santuṣhṭaḥ satataṁ yogī yatātmā dṛiḍha-niśhchayaḥ
The person who is self-controlled, resolute, always content, who dedicates their mind and intellect to Me, and is such a true devotee, is dear to Me.
mayy arpita-mano-buddhir yo mad-bhaktaḥ sa me priyaḥ।।12.14।।
| यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः। हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स च मे प्रियः।।12.15।। | యస్మాన్నోద్విజతే లోకో లోకాన్నోద్విజతే చ యః | హర్షామర్షభయోద్వేగైః ముక్తో యః స చ మే ప్రియః।।12.15।। |
| जिससे किसी प्राणीको उद्वेग नहीं होता और जिसको खुद भी किसी प्राणीसे उद्वेग नहीं होता तथा जो हर्ष, अमर्ष (ईर्ष्या), भय और उद्वेगसे रहित है, वह मुझे प्रिय है। | ఎవరి వల్ల ఇతర జీవులకు ఎలాంటి కలత కలగదు, మరియు ఎవరికీ ఇతరుల వల్ల కలత కలగదో, అలాగే హర్షం, ఈర్ష్య, భయం, ఉద్వేగం నుండి విముక్తుడై ఉన్నవాడు — అలాంటి వ్యక్తి నాకు ప్రియుడు |
yasmān nodvijate loko lokān nodvijate cha yaḥ
One who does not cause disturbance to any being, and who is not disturbed by others; who is free from joy, envy, fear, and agitation — such a person is dear to Me.
harṣhāmarṣha-bhayodvegair mukto yaḥ sa cha me priyaḥ।।12.15।।
| अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः। सर्वारम्भपरित्यागी यो मद्भक्तः स मे प्रियः।।12.16।। | అనపేక్షః శుచిర్దక్షః ఉదాసీనో గతవ్యథః | సర్వారంభపరిత్యాగీ యో మద్భక్తస్స మే ప్రియః।।12.16।। |
| जो आकाङ्क्षासे रहित, बाहर-भीतरसे पवित्र, दक्ष, उदासीन, व्यथासे रहित और सभी आरम्भोंका अर्थात् नये-नये कर्मोंके आरम्भका सर्वथा त्यागी है, वह मेरा भक्त मुझे प्रिय है | ఆశలు లేని వాడు, అంతర్గతంగా మరియు బాహ్యంగా శుచిగా ఉండేవాడు, నైపుణ్యముతో కూడిన వాడు, అసక్తుడైన వాడు, బాధల నుండి విముక్తుడైన వాడు, ఎటువంటి కొత్త కర్మలను ప్రారంభించకుండా సమస్త ఆరంభాలను త్యజించిన వాడు — అటువంటి భక్తుడు నాకు ప్రియుడు |
anapekṣhaḥ śhuchir dakṣha udāsīno gata-vyathaḥ
One who is free from desires, pure both internally and externally, skilled, detached, free from pain, and who renounces all undertakings — such a devotee is dear to Me.
sarvārambha-parityāgī yo mad-bhaktaḥ sa me priyaḥ।।12.16।।
| यो न हृष्यति न द्वेष्टि न शोचति न काङ्क्षति। शुभाशुभपरित्यागी भक्ितमान्यः स मे प्रियः।।12.17।। | యో న హృష్యతి న ద్వేష్టి న శోచతి న కాంక్షతి | శుభాశుభపరిత్యాగీ భక్తిమాన్ యస్స మే ప్రియః ।।12.17।। |
| जो न हर्षित होता है और न द्वेष करता है; न शोक करता है और न आकांक्षा; तथा जो शुभ और अशुभ को त्याग देता है, वह भक्तिमान् पुरुष मुझे प्रिय है. | సంతోషం, ద్వేషం, దుఃఖం, కోరికలు లేకుండా, శుభాశుభాలను విడిచిపెట్టిన నా భక్తుడంటే నాకు ప్రియుడు. |
yo na hṛiṣhyati na dveṣhṭi na śhochati na kāṅkṣhati
One who neither rejoices nor hates, neither grieves nor desires, and who renounces both good and bad outcomes — such a devoted person is dear to Me.
śhubhāśhubha-parityāgī bhaktimān yaḥ sa me priyaḥ।।12.17।।
| समः शत्रौ च मित्रे च तथा मानापमानयोः। शीतोष्णसुखदुःखेषु समः सङ्गविवर्जितः।।12.18।। | సమశ్శత్రౌ చ మిత్రే చ తథా మానావమానయోః | శీతోష్ణసుఖదుఃఖేషు సమస్సంగవివర్జితః।।12.18।। |
| जो शत्रुमित्रमें और मानापमानमें अर्थात् सत्कार और तिरस्कारमें समान रहता है एवं शीतउष्ण और सुखदुःखमें भी समभाववाला है तथा सर्वत्र आसक्तिसे रहित हो चुका है… | శత్రు-మిత్రులపట్ల, గౌరవ-అవమానాలపట్ల సమభావంతో ఉండేవాడు, చలి-వెచ్చదనం, సుఖం-దుఃఖం వంటి పరిస్థుతులలో సమత్వంతో ఉండేవాడు, అన్ని విషయాల పట్ల ఆసక్తిలేని వాడు… |
samaḥ śhatrau cha mitre cha tathā mānāpamānayoḥ
One who treats enemy and friend alike, remains steady in honor and dishonor, endures heat and cold, pleasure and pain with equal mind, and is detached from all worldly things—that person is truly wise and devoted.
śhītoṣhṇa-sukha-duḥkheṣhu samaḥ saṅga-vivarjitaḥ।।12.18।।
| तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी सन्तुष्टो येनकेनचित्। अनिकेतः स्थिरमतिर्भक्ितमान्मे प्रियो नरः।।12.19।। | తుల్యనిందాస్తుతిర్మౌనీ సంతుష్టో యేన కేనచిత్ | అనికేతః స్థిరమతిః భక్తిమాన్ మే ప్రియో నరః।।12.19।। |
| जिसको निन्दा और स्तुति दोनों ही तुल्य है, जो मौनी है, जो किसी अल्प वस्तु से भी सन्तुष्ट है, जो अनिकेत है, वह स्थिर बुद्धि का भक्तिमान् पुरुष मुझे प्रिय है. | అవమానం మరియు ప్రశంసలను సమంగా స్వీకరించేవాడు, మౌనంగా ఉండేవాడు, తక్కువ వస్తువులతో సంతృప్తిగా ఉండేవాడు, ఏ స్థిర నివాసానికీ ఆకర్షణ లేకుండా జీవించేవాడు, స్థిరబుద్ధి కలిగి ఉన్న అటువంటి భక్తుడు నాకు ప్రియమైనవాడు. |
tulya-nindā-stutir maunī santuṣhṭo yena kenachit
One who is unaffected by praise or criticism, remains silent and composed, is content with little, is not attached to a permanent home, and is steady in mind—such a devoted person is dear to Me.
aniketaḥ sthira-matir bhaktimān me priyo naraḥ।।12.19।।
| ये तु धर्म्यामृतमिदं यथोक्तं पर्युपासते। श्रद्दधाना मत्परमा भक्तास्तेऽतीव मे प्रियाः।।12.20।। | యే తు ధర్మ్యామృతమిదం యథోక్తం పర్యుపాసతే | శ్రద్దధానా మత్పరమా భక్తాస్తే௨తీవ మే ప్రియాః।।12.20।। |
| जो भक्त श्रद्धावान् तथा मुझे ही परम लक्ष्य समझने वाले हैं और इस यथोक्त धर्ममय अमृत का अर्थात् धर्ममय जीवन का पालन करते हैं, वे मुझे अतिशय प्रिय हैं. | ఈ విధంగా చెప్పబడిన ధర్మమయమైన అమృతమార్గాన్ని ( జీవన మార్గాన్ని) ఆచరిస్తూ, నన్నే పరమ గమ్యంగా భావిస్తూ, గాఢమైన భక్తితో నన్ను సేవించే భక్తులు నాకు అత్యంత ప్రియమైనవారు. |
ye tu dharmyāmṛitam idaṁ yathoktaṁ paryupāsate
Those devotees who follow this nectar of righteous living (as described above), with deep faith and who see Me as their supreme goal, are extremely dear to Me.
śhraddadhānā mat-paramā bhaktās te ’tīva me priyāḥ।।12.20।।
ॐ तत्सदिति श्रीमद्भगवद्गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योगशास्त्रे श्रीकृष्णार्जुनसंवादे भक्ति योगो नाम द्वादशोऽध्यायः॥
ఓం తత్సదితి శ్రీమద్భగవద్గీతాసూపనిషత్సు బ్రహ్మవిద్యాయాం యోగశాస్త్రే శ్రీకృష్ణార్జున సంవాదే భక్తియోగో నామ ద్వాదశోధ్యాయః॥
Om Tat Sat — Thus, in the Upanishads of the glorious Bhagavad Gita, the science of Brahmavidya, the scripture of Yoga, in the dialogue between Sri Krishna and Arjuna, ends the Twelfth chapter entitled “The Yoga of Devotion “Bhakti Yoga”.